Kiezen                               Juni 2019

 

Ik heb een deur dichtgeslagen

Simpelweg omdat ik verder ga

Ergens zal er weer een deur opengaan

Waar ik al bijna op de drempel sta

 

Ik word verwacht ik mag hier zijn 

vanuit mijn kern mijn wezen

Ik hoef geen projectiescherm te zijn

Om op te vangen dat wat anderen vrezen

Ik heb meer dan genoeg van het dragen

van andermans lasten

 

Mijn schouders lenen zich daar niet meer voor.

Blijmoedig  ga ik verder op mijn pad

En dank de ander voor de wijze les

Die zal beklijven

Ik heb de les geleerd

Om bij mezelf te blijven

 

J©sephientje



Integriteit          3-7-2019

 

Ethisch verantwoord

zorgvuldigheid betrachten

respect hebben voor

Intrinsieke betrouwbaarheid

Eerlijkheid

 

Het raakt mij

 

Ik zeg wat ik doe

Ik doe wat ik zeg

Normen en waarden

Hoog in het vaandel

Geen emoties veinzend

 

Een mooie karaktereigenschap

Integriteit

 

J©sephientje



Oogsten                             20-6-2019

 

Door noeste arbeid

waait straks het koren

geen graankorrel verloren

Dan kijkt men dankbaar over het land

waar de korrels zijn geplant

Uitgestrooid over omgeploegde

velden

waar zon maan, wind en regen

hun werk verrichten

 

Komt de glorie, rijke zegen

neergemaaid

kan men oogsten wat men heeft gezaaid.

 

© Josephientje

 

 



Gave

 

Zou het een gave zijn

Spelen met vele woorden

Ze aaneen te rijgen

Tot strelende akkoorden

 

Zou het talent zijn

Dat die balans versterkt

Opdat cadans ontstaat

Die nimmer wordt beperkt

 

Zou het de ziel zijn die verhaalt

Is het een hart

Dat dit vertaalt

Naar trillingen en stille klanken

 

Waarover ogen dansen

Regels worden verslonden

Doorleeft met open monden

en begerige blikken

Waar resonantie stoeit

Simpel omdat het boeit

 

Zou het dan toch een gave zijn

 

© Josephientje            16-6-2019



Soms zou ik

 

Soms zou ik willen schuilen

In een bos met duizend bomen

Waar ik me veilig voel

mijn tranen laten stromen

 

Met lange uithalen van pijn

Zou ik willen schreeuwen

Zonder een moment te schromen

Bij hen die geen oordeel vellen

die stevig geworteld zijn

 

Mijn longen uit mijn lijf

Zou ik ongegeneerd willen blèren

Onder een groen bladerdak

Alles dat niet valt te verteren

 

Zij luisteren zonder veroordeling

naar mijn oer-geweld

van jammerende kreten

mijn snikken en mijn uithalen

die horen zij slechts aan

 

een milde wind doet hun

toppen zachtjes ruisen

In alle rust laten ze mij begaan

En voel ik me opeens geliefd

Zij hebben mij verstaan

 

© Josephientje.                               15-6-2019



 

Verdriet.                   14-6-2019

 

Verdriet niet glad te poetsen

gaat met golven op en neer

Soms hoog maar vaker dieper

Je trekt het haast niet meer

 

Dan opeens zie je een wonder

uit het niets zomaar op je pad

Een kleinkind dat een glimlach schenkt

En zegt dat je geweldig bent

Wat lieve woorden van een vriend

Die zegt dat je liefde verdiend

zware momenten ebben langzaam weg

plots breekt een zonnestraal door

en ga je er weer voor

 

Wanneer je kleine beetjes toelaat

Voelt dat het dan iets lichter wordt

Heeft hij zijn hand al uitgestoken

 

Jouw hart zit niet op slot.

 

© Josephientje



 

Zuivering           14-6-2019

 

Ik zie de bui al hangen

Wanneer ik vanuit mijn ooghoeken kijk

nog in wolken gevangen

om los te barsten vanuit het hemelrijk

 

Ik zag de bui al aankomen

In volle vaart vanuit een diepgrijze lucht

Dikke druppels op het zwarte wegdek

Vallen neer in vogelvlucht

 

Ik heb de bui zien stoppen

Met na-gedruppel gehuld in waterdamp

De zon brak door in warme grootsheid

Een regenboog aan de horizon

 

 

© Josephientje



Afgewezen         13juni 2019

 

Ik trek me terug

Moment om te bezinnen

Om rust terug te krijgen

In strijd die woedt

vanbinnen

 

Ik trek me even terug

Om pijn te laten helen

De tijd die niet bestaat

er mee te laten spelen

 

Ik trek me terug

In de kern van mijn wezen

Zakt langzaamaan de pijn

van afgewezen zijn.

 

© Josephientje



 

9-6-2019  Voor Jasper’s 43ste verjaardag

 

Leven is leren

Leren is groeien

Groeien is leven

Leven is loslaten

Loslaten is vrijheid

Vrijheid is vreugde

Vreugde is feest

Feest is leven

Leven is adem

Adem is noodzaak

Noodzaak is essentie

Essentie is leven

Leven is leren

Leren is groeien

Groeien is leven

Leven is loslaten

Loslaten is vrijheid

Vrijheid is vreugde

Vreugde is feest…

 

© Josephientje



Gebroken nacht     7-6-2019

 

Het stormt en hoe

De wind giert over Nederland

Rukt aan takken

Slingert zich als een slang over de grond

 

Tilt klinkers op

Ontwortelt bomen

Raast en tiert

In een nietsontziende woede

Over het vlakke land

 

Mijn welverdiende nachtrust

Moet het ontgelden

Niet een keer

Maar meerdere malen

Word ik door de kracht

Van luchtverplaatsing

woest uit de amen van Morpheus gerukt

 

© Josephientje



 

GEBOREN worden is...                        

 

Een Magisch moment

Vanochtend om precies 11.02 uur

zag jij het levenslicht

Welkom op moeder aarde

 

Fenna Josephien Maria.

 

Eerste kleindochter van deze Omie

En prinszusje van Mees je grote broer

Blij en dankbaar dat je er bent

Met alles erop en eraan

 

Zing ik van geluk vandaag.

 

31-5-2019 © Josephientje



22-5-2019

 Levenswijsheid 

 

vraag niet naar het waarom
je zult geen antwoord krijgen
de ketting van jouw leven 
zul je zelf moeten rijgen

© Josephientje



 

 21-5-2019

 

Geluk

 

Het leven aan een zijden draad

Probeert vergeefs te leven

Hij worstelt met het zijn

Geluk dat is zijn streven

 

Het kan de keuze maken

en kiezen voor geluk

aanwezig in de kern

Hoeft het slechts aan te raken

 

Daar is wel moed voor nodig

Durf om ervoor te gaan

Gun het leven aan een zijden draad

Geluk in het bestaan

 

© Josephientje



20-5-2019  Lotsbeschikking

 

Smart knagende pijn in het hart

Leed iets dat aan iemand vreet

Verdriet ziet men aan de buitenkant niet

Droefheid valt niet te verbergen

Treurnis gaat door merg en been

Angst gevoeld in lange bange tijden

 

Rouw doet zeer tot op het bot

Pijn knijpt af de aderen

Kommer keihard aangeraakt

Zorgeloosheid lang vervlogen

Spijt verwoest het hele leven

 

Wordt gekoesterd en aanvaard

Berusting bijna fatalistisch

Koestering van eenzaam lot

Wentelend in ellende

Dolend in het duister

Niet bij machte het tij te keren

Hulpeloos aanvaard

 

© josephientje

 



 

Gedicht             Ik ben                24-2-2019

 

Mijn hart voelt zwaar, alsof het lasten heeft gedragen.

Mijn geest bedrukt en dof in tijd van lange bange dagen

Tranen meanderen in diepe rimpels langs mijn gelaat

Het zoute vocht bij aanraking van m’n tong mijn aangezicht verlaat

 

De jaren tellen mijn aardse kleed gehavend en geschonden

Aangetast door de tand des tijds die ‘t meedogenloos deed verwonden

Mijn uren geteld het sterven nabij mijn tijd bijna verstreken.

Ik slaak mijn allerlaatste zucht terwijl mijn ogen breken het levenslicht gedoofd

Is voor de dood geweken

De tijd is om mijn strijd gestreden ik heb gelachen en geleden

 

Mijn energie begint de terugreis naar de oorsprong

In ‘t aangezicht van gouden licht naar onbeperkte vrijheid

Strekt mijn onsterfelijke kern zich glorieus het neemt een voorsprong

Zich koesterend in de oneindige liefde van verlichte tijdloosheid

 

Ik ben

 

© Josephientje

 

______________________________________________________________________________________________________

______________________________________________________________________________________________________

 21-1-2019

 

 

LEVENSREIS 

 

Het verhaal van een leven...

Samenkomen in liefde

Begin van deling

Nieuw leven ontstaan uit dit samengaan

 

Patronen worden geweven

Soms onderbroken of uitgehaald 

Maar altijd doorgegeven

Alles is illusie, vergankelijk 

Fiducie, niets blijft zoals het was

Een kantelpunt het afscheid nemen

Een allerlaatste bevrijdende ademstoot 

 

Weggeblazen in seconden, losgelaten. 

Voor altijd opgeslagen in herinnering.

Razendsnel zoals de tijd vervliegt 

Het leven, de eerste ademschreeuw, de laatste zucht. 

Opgenomen door de wind. In een onmetelijke vlucht

Langzaam verdwijnend naar de sterren in het heelal.

Op reis naar het huis van bevrijding 

 

© Josephientje

 

 



                       

                                                                 

 18-1-2019 

  

 

 

 

 

Leesvoer                                                                

 

Tussen A en Z ligt het hele alfabet

(Komma)

Plusjes, leestekens, minnetjes en koppeltekens

Aanhalingstekens open en sluiten, dubbel of enkel, voor dialogen

vormen samen regenbogen.

In de wirwar van het geschreven woord

 

© Josephientje                                                                                                 

 

 

____________________________________________________________________________________________________________________

 



BEGIN

                                                  Balans hoe belangrijk.
                                                  Evenwicht in elk opzicht
                                                  Gelijke verdeling voor iedereen
                                                   In vrijheid, vrede en in liefde
                                                  Noem het mensenrecht

         © Josephientje                                                                                                                                                       2-1-2019
_____________________________________________________________________________________________________________________

____________________________________________________________________________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

Gepassioneerd                                          26-11-2018

 

Ik ben in een euforische staat van zijn.

In vervoering van een oneindig diepgaande blijdschap.

Die metaforisch naar mijn hand reikt en mij in deze gelukzalige stemming brengt.

 

Meetroont naar mijn oergevoelens

Van niets meer, maar zeker ook niets minder

Dan er toe doen

Gezien en gehoord te worden

 

Bevind ik me in de kern

Van een zoete roze suikerspin

Die bij elke zachte hap

Versmelt in het heelal achter mijn lippen

 

Balans zoekend in verrukking

In deze volle staat van zijn

Om mijn passie te kunnen dienen

Met een vulpen in de hand.

 

 

© Josephientje

___________________________________________________________________________________________

0.444 uur     30-10-2018

 

 Regendruppels               

 

Ik luister naar het gestage getik

van dikke regendruppels

die neerkomen op mijn venster

en zich nog eens laten horen

op de houten vensterbank buiten.

 

Het is de cadans van de stilte tussen de maat

Die mij dwingt te luisteren

naar de regen die tegen mijn raam aan slaat

Bijna gehoord als een muziekstuk

 

Regen, waar lang op gewacht is

Verdrinkt de droog en dor geworden plekken

maakt ze zompig en wel doordrenkt

frist alles op de natuur laat van zich horen

 

In een onverstoorbaar ritme

Aan het begin van weer een nieuwe dag

In herfstkleuren getooid

Op elk blad dat nog niet vallen wil

Houden de druppels even stil en geven

 

Overvloed aan moeder aarde

Aan zij die leven geeft

water een voorwaarde voor alle leven

Ik luister naar het gestage ritmische getik

nederig over zoveel grootsheid

 

© Josephientje

 

____________________________________________________________________________________________________________________

Overspel                                                    23-9-2018

 

Verhoudingen verstoord

Liefde bruut vermoord

Waarheid niet verwoord

Leugen die bekoort.

 

 

© Josephientje

____________________________________________________________________________________________________________________

 

 

Mythomane                                          1-9-2018

 

Verdoezelen van waarheid

verdringing van glasharde feiten

omzeilen van leugens

In de hoop dat het zal slijten.

 

Ogen die niet willen zien

En oren die niet luisteren

Mond die zwijgt

Adem stokt de stem doet fluisteren

 

Schuldgevoel van groot geheim

Dat schande wil omzeilen

Doen smet, blaam en schaamte

In vergetelheid verwijlen

 

Stilzwijgend afgekeerd

Van wie de waarheid weet

Invulling van een leegte

Welke niet oprechtheid heet

 

Volkomen onbeschaamd

Wordt het geheim bewierookt

En uitgedoofde zielenvlam

Nimmer met waarheid opgestookt.

 

© Josephientje

 

____________________________________________________________________________________________________________________

   

TIJD                                                      5-8-2018                                  

 

 

‘Wacht niet op mij’ zei zij

‘ik kom gewoon wat later.’

en zwaaide enthousiast naar mij

Toen klom ze op haar fiets

Reed weg

Om nooit weer terug te keren

Ze verdween, in het grote niets…

 

‘Wacht niet op mij’ zei zij

‘Ik ga veel eerder’

dan jij bedenken kunt.

‘Mijn tijd voor nu, mijn tijd is om’

Een laatste gulle lach, die is je zéér gegund.

Voordat ik van je ga.

Zij zwaaide nog één keer naar mij.

‘k Ging haar niet achterna.

 

 

© Josephientje

____________________________________________________________________________________________________________